Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

Όρια και στο λόγο;

Δύο είναι οι αλλαγές που έγιναν φέτος σχετικά με τις εκθέσεις για την Βουλή των Εφήβων. Η πρώτη είναι που από φέτος οι εκθέσεις θα γράφονται σε διαδικτυακή φόρμα. Καθόλου κακό αυτό... Δεν προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα, αλλά δεν υστερεί και σε τίποτα από τον παραδοσιακό τρόπο.
Η δεύτερη αλλαγή...
Το όριο των έξι σελίδων καταργείται.
Αντικαθίσταται από 150 λέξεις.
Απορώ, είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος στο υπουργείο ότι στον λόγο δεν μπορούν να υπάρχουν όρια; Τουλάχιστον όρια τέτοιου μεγέθους.
Συμφωνώ, καλός ο λιτός λόγος, άγια η λακωνικότητα. Όχι όμως εδώ. Δεν υπάρχει τρόπος να συμμαζέψεις τα επιχειρήματά σου για οποιοδήποτε θέμα σε 150 λέξεις. Δεν υπάρχει μέθοδος να συνδυάσεις παραδείγματα και προτάσεις. Αναγκαστικά, θα κόψεις τις ιδέες σου στη μέση. Και πάλι στη μέση. Και άλλη μία φορά. Ίσως και περισσότερο, για να μείνει τελικά κάτι λιγότερο από δεκαπέντε σειρές. Από τις έξι σελίδες, σε δεκαπέντε σειρές. Λογικό.
Ίσως κάνω λάθος, αλλά δεν νομίζω πως είναι τυχαία αυτή η φίμωση. Με μια ματιά σε εκθέσεις εφήβων βουλευτών καταλαβαίνει κανείς εύκολα το γιατί φοβούνται τον νεανικό λόγο. Είναι γεμάτος οργή, αλλά αυτό που απεχθάνονται περισσότερο είναι το ότι κρύβει λογική. Ως εκ τούτου, μπορεί να πείσει. Οπότε 150 λέξεις. Θίξε ελεύθερα όποιο θέμα θέλεις, μας λέει το υπουργείο, αλλά μην ξεχνάτε: μέτρον άριστον.
Είναι ντροπή, λέω εγώ, να δεχτούμε να στείλουμε έκθεση-που με τέτοιο περιορισμό δεν είναι καν έκθεση, είναι παράγραφος!-για το οποιοδήποτε θέμα. Όμως, θα ήταν μεγαλύτερη ντροπή αν τα παρατούσαμε τόσο εύκολα.
Γι' αυτό λοιπόν, άλλαξα γνώμη. Είχα σκοπό να αναπτύξω παράλληλα δύο θέματα, την μεταναστευτική πολιτική και την εκπαίδευση, και την σύνδεση αυτών των δύο.
Νομίζω όμως πως το καλύτερο θέμα είναι η ελευθερία στον λόγο. Ακόμα περισσότερο, η ελευθερία σε έναν λόγο που απευθύνεται στο κοινοβούλιο. Έμμεσα έστω, αλλά οι εκθέσεις προς τα εκεί προσανατολίζονται. Στην καρδιά της δημοκρατίας-τι ειρωνεία!
Μεγαλύτερη είναι η νίκη, όταν την πετυχαίνεις με τα όπλα του εχθρού. Οπότε... 150 λέξεις; Θα προσπαθήσω να μην ξεπεράσω τις 100. Αλλά αυτό που θέλω να πω, θα το πω. Όπως και να το κάνουμε, όρια στον λόγο μπορούν να μας βάλουν μόνο αν τους αφήσουμε.

;;