Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

Όρια και στο λόγο;

Δύο είναι οι αλλαγές που έγιναν φέτος σχετικά με τις εκθέσεις για την Βουλή των Εφήβων. Η πρώτη είναι που από φέτος οι εκθέσεις θα γράφονται σε διαδικτυακή φόρμα. Καθόλου κακό αυτό... Δεν προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα, αλλά δεν υστερεί και σε τίποτα από τον παραδοσιακό τρόπο.
Η δεύτερη αλλαγή...
Το όριο των έξι σελίδων καταργείται.
Αντικαθίσταται από 150 λέξεις.
Απορώ, είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος στο υπουργείο ότι στον λόγο δεν μπορούν να υπάρχουν όρια; Τουλάχιστον όρια τέτοιου μεγέθους.
Συμφωνώ, καλός ο λιτός λόγος, άγια η λακωνικότητα. Όχι όμως εδώ. Δεν υπάρχει τρόπος να συμμαζέψεις τα επιχειρήματά σου για οποιοδήποτε θέμα σε 150 λέξεις. Δεν υπάρχει μέθοδος να συνδυάσεις παραδείγματα και προτάσεις. Αναγκαστικά, θα κόψεις τις ιδέες σου στη μέση. Και πάλι στη μέση. Και άλλη μία φορά. Ίσως και περισσότερο, για να μείνει τελικά κάτι λιγότερο από δεκαπέντε σειρές. Από τις έξι σελίδες, σε δεκαπέντε σειρές. Λογικό.
Ίσως κάνω λάθος, αλλά δεν νομίζω πως είναι τυχαία αυτή η φίμωση. Με μια ματιά σε εκθέσεις εφήβων βουλευτών καταλαβαίνει κανείς εύκολα το γιατί φοβούνται τον νεανικό λόγο. Είναι γεμάτος οργή, αλλά αυτό που απεχθάνονται περισσότερο είναι το ότι κρύβει λογική. Ως εκ τούτου, μπορεί να πείσει. Οπότε 150 λέξεις. Θίξε ελεύθερα όποιο θέμα θέλεις, μας λέει το υπουργείο, αλλά μην ξεχνάτε: μέτρον άριστον.
Είναι ντροπή, λέω εγώ, να δεχτούμε να στείλουμε έκθεση-που με τέτοιο περιορισμό δεν είναι καν έκθεση, είναι παράγραφος!-για το οποιοδήποτε θέμα. Όμως, θα ήταν μεγαλύτερη ντροπή αν τα παρατούσαμε τόσο εύκολα.
Γι' αυτό λοιπόν, άλλαξα γνώμη. Είχα σκοπό να αναπτύξω παράλληλα δύο θέματα, την μεταναστευτική πολιτική και την εκπαίδευση, και την σύνδεση αυτών των δύο.
Νομίζω όμως πως το καλύτερο θέμα είναι η ελευθερία στον λόγο. Ακόμα περισσότερο, η ελευθερία σε έναν λόγο που απευθύνεται στο κοινοβούλιο. Έμμεσα έστω, αλλά οι εκθέσεις προς τα εκεί προσανατολίζονται. Στην καρδιά της δημοκρατίας-τι ειρωνεία!
Μεγαλύτερη είναι η νίκη, όταν την πετυχαίνεις με τα όπλα του εχθρού. Οπότε... 150 λέξεις; Θα προσπαθήσω να μην ξεπεράσω τις 100. Αλλά αυτό που θέλω να πω, θα το πω. Όπως και να το κάνουμε, όρια στον λόγο μπορούν να μας βάλουν μόνο αν τους αφήσουμε.

15 Comments:

  1. logia said...
    έχεις δίκιο

    τιμωρήστε τους με πύρινο περιεκτικό λόγο!
    Aurora said...
    Παράγραφοι λοιπόν αντί για εκθέσεις...Δε φτάνει που το μάθημα της έκθεσης δεν αφήνει κανένα περιθώριο ελεύθερης έκφρασης, τώρα προσπαθούν να περιορίσουν και τις εκθέσεις των υποψήφιων εφήβων βουλευτών! Έλεος!

    Από την άλλη, ίσως θα έπρεπε να χαιρόμαστε: μας φοβούνται. Ακόμα κι αυτόν τον μάλλον συμβολικό θεσμό φοβούνται.
    λευτέρης said...
    Logia, θα ήταν απίθανο πραγματικά να προσπαθήσουμε. Δεν χάνουμε τίποτα να το δοκιμάσουμε!

    Aurora, είναι από τις λίγες φορές που ο φόβος τους εκδηλώνεται τόσο απότομα. Από τη μια χρονιά στην άλλη κόψανε το 90%! Σιγά σιγά να περιμένουμε να καταργηθεί εντελώς η Βουλή των Εφήβων;
    ane said...
    Κάντε παντομίμα...μία λέξη και ένα θεατρικό. Ποιος ξέρει, μπορεί να σας δώσουν και έτοιμα κείμενα κάποια στιγμή.
    λευτέρης said...
    Ane, καλή ιδέα... Πραγματικά αν δεν πίστευα ότι θεατρικό δεν χωράει σε 15 σειρές , θα δοκίμαζα κάτι τέτοιο!
    Creep said...
    Καλησπέρα Λευτέρη. :)
    Σωστό σε βρίσκω και το γνωρίζεις αυτό. Όριο στον λόγο, όχι, δεν μπορούν να μας βάλουν. Αλλά ναι, μας φοβούνται, και αυτό είναι καλό. Έχουν καταλάβει πως ο έφηβος τα "πιάνει" αμέσως. Για αυτό και μας μισούνε πολλές φορές. Επειδή καταλαβαίνουμε.
    150 λέξεις. Θα στείλω και γω, στο χω πει.
    Καλό βράδυ. :)
    ane said...
    Αλλά τελικά δεν κατάλαβα πώς γίνεται...
    πρέπει εσείς να πείτε ακριβώς αυτό που γράψατε;
    Το ελέγχουν; Δεν γίνεται να έχετε σε 150 λέξεις τις βασικές ιδέες και να τις αναπτύξετε μιλώντας;
    Αν λες μισές λέξεις μετράνε;
    Υπάρχει κάπου γραμμένο σαν κανονισμός το όριο αυτό;
    λευτέρης said...
    Κωνσταντίνα, συμφωνώ μαζί σου.

    Ane, σήμερα έμαθα πως αν κάποιος στείλει 151 λέξεις ακυρώνεται αυτόματα η συμμετοχή του. Οπότε υποθέτω πως η ηλεκτρονική φόρμα είναι έτσι ρυθμισμένη ώστε να μην μπορούμε να κάνουμε κάτι...
    Όσο για το υπόλοιπο, από ότι κατάλαβα όταν λες "μιλάμε" εννοείς στην Βουλή. Αλλα οι εκθέσεις αυτές που στέλνουμε δεν ειναι αυτές που διαβάζονται στην Βουλή, τουλάχιστον από ότι έχω καταλάβει.
    ane said...
    Νομίζω κατάλαβα...
    δεν έχουν χρόνο να αξιολογούν ένα κανονικό κείμενο από τον καθένα που στέλνει, οπότε λένε ας γράψει ο καθένας 150 λέξεις και θα διαλέξουμε πιο πολύ στην τύχη...

    Με λίγη τύχη αυτό σημαίνει δεν θα ασχοληθούν με το πλήθος των επιχειρημάτων, αλλά με την δομή και την αιτιολόγηση των 1-2 το πολύ επιχειρημάτων που θα χωρέσετε σε 150 λέξεις.
    λευτέρης said...
    Και ακριβώς εκεί είναι που μπορούμε να πατήσουμε!
    Αν και, στο μέλλον το βλέπω να υπάρχει ηλεκτρονικός διορθωτής που να τσεκάρει και τι είδους λέξεις είναι αυτές οι 150.
    Dreamcatcher said...
    Καλησπέρα κι από εμένα,


    Πράγματι αυτό το καινούργιο "όριο" καθιστά αδύνατη την έκφραση των παραπόνων μας και των επιθυμιών μας. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να στερήσουν το πολίτημο αγαθό της ελεύθερης έκφρασης.
    Εμείς όμως, όπως προανέφερες, πρέπει να δώσουμε το προσωπικό μας στείγμα (εάν γράφετε ετσί) μέσα σε αυτές τις 150 λέξεις.
    Όσα προβλήματα κι αν έχουμε στη συγγραφή έκθεσης (βλ. τα δικά μου) πρέπει να αδράξουμε ακόμη κι αυτό το μικρό δικαίωμα που διαθέτουμε... ακόμη.
    Morpheus said...
    Μου θύμισες τον επίλογο απ' το "ο καφές και η δημοκρατία" του Nesin...

    "Ζωή να 'χουνε, μερικοί πατριώτες μας έκαναν ψεύτικο
    καφέ. Στην αρχή βγήκε ο κριθαρένιος καφές, δεν έπιασε.
    Ύστερα βγήκε καφές από φασόλια, δεν το κατάπιαμε. Εμείς σαν
    έθνος είμαστε θεριακλήδες του καφέ. αν και καταπίνουμε όλες
    τις απομιμήσεις, του καφέ την απομίμηση δεν την καταπίνουμε.
    Ω, Ύψιστε! Να γινόταν, τόσο δα απ' ό,τι καταλαβαίνουμε
    απ' αυτόν τον καφέ, να καταλαβαίναμε και από Δημοκρατία..."
    λευτέρης said...
    Dreamcatcher, συμφωνώ με όλο σου το σχόλιο.

    Morpheus, τι υπέροχο απόσπασμα ήταν αυτό; Θα το έχω στο νου μου το βιβλίο!
    Morpheus said...
    Δεν είναι βιβλίο, αλλά μικρό διήγημα...
    Ορίστε...

    :)
    xrysa said...
    παιδιά καλησπέρα κι από μένα...καταρχήν,πρέπει να πω ότι συμφωνώ με όλους σας.συμπυκνωμένος λόγος,άρα και περιορισμένες σκέψεις...τουλάχιστον από αυτές που εξωτερικεύονται...γιατί να μας εμποδίσουν να σκεφτόμαστε δεν μπορούν...και κατά δεύτερον,να τονίσω ότι πράγματι σημειώθηκε κάποια πρόοδος,αφού πρότειναν να γράφουμε ατον υπολογιστή αλλά η κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή εκλείπει από τα σχολεία...περιττό να σημειώσω ότι στο δικό μου σχολείο οι υπολογιστές υπολειτουργούν...

Post a Comment