Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Καθηγήτρια Ιστορίας: Εν τω μεταξύ, οι Οθωμανοί οχυρώνονταν. Ο σουλτάνος...
Μαθητής: Ωωωωω Σουλτάν.
Καθηγήτρια Ιστορίας: Α, βλέπω την ξέρετε μια χαρά την Πετρούλα.
Σχόλιο: Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ. Περιμένετε, υπάρχουν και χειρότερα...


Καθηγήτρια Θρησκευτικών σε μαθητή που της ζήτησε συγγνώμη επειδή ενοχλούσε:
"Είσαι πολύ λίγος για να με ενοχλήσεις"
Σχόλιο: Καθηγήτρια Θρησκευτικών

Η ίδια καθηγήτρια: "Εμ είστε παραπληροφορημένοι, εμ έχετε και άποψη"
Εγώ: "Κυρία, έτσι πως μας τα λέτε μάλλον εσείς είστε παραπληροφορημένη"
Καθηγήτρια: "Σε παρακαλώ πολύ, πρόσεξε λίγο πως μιλάς. Δεν μπορείς να τους προσβάλλεις όλους"
Σχόλιο: Αν θεωρείται προσβολή, τότε δεν πρέπει να νιώσω θιγμένος;

Η ίδια καθηγήτρια: "Α, ξέχασα ότι εσείς δεν μπορείτε να συζητήσετε. Εντάξει σταματάμε τη συζήτηση εδώ και τώρα"
"Μα κυρία, στο σχολείο είμαστε, είσαστε εκπαιδευτικός, μάθετέ μας"
"Εγώ να σας μάθω; Αυτό έπρεπε να το είχατε μάθει από πέντε χρονών"
"Ωραία, δεν το μάθαμε. Μπορείτε και τώρα να μας μάθετε όμως!"
"Α όχι, αυτό είναι θέμα παιδείας"
(κουφό, ξέρω)
Σχόλιο: την επόμενη ώρα, στο μάθημα του σχεδίου κάναμε μία από τις πιο ήρεμες συζητήσεις που είχαμε ποτέ σε σχολείο. Και ναι, ήμασταν οι ίδιοι που διαφωνούσαμε την προηγούμενη ώρα.

Διευθυντής(όταν τον ρώτησαν σχετικά με περίπατο): Όχι, δεν σας εμπιστεύομαι, γιατί και στην πρόσθετη δηλώνετε και δεν έρχεστε στα μαθήματα.
Σχόλιο: το παραπάνω είναι το μοναδικό που ίσως δεν ειπώθηκε ακριβώς έτσι, καθώς δεν ήμουν μπροστά όταν το είπε ο διευθυντής. Ωστόσο, έτσι κυκλοφόρησε.



Φαίνεται πως μετά τις διακοπές και οι καθηγητές γυρνάνε στα σχολεία γεμάτοι όρεξη. Όρεξη να μεγαλώσουν ακομα περισσότερο το χάσμα που μας χωρίζει. Τα παραπάνω είναι λίγα μόνο από όσα ακούστηκαν τις τελευταίες ημέρες στο σχολείο. Εμένα προσωπικά με κούρασαν. Το βαριέμαι το σχολείο όταν είναι έτσι και ώρες ώρες νομίζω πως δεν μπορεί να αλλάξει.
Ώρες στις οποίες ακούγονται τέτοιες αηδίες, εγώ προτιμώ να τις αφιερώνω σε ασχολίες που πραγματικά θα με βοηθήσουν. Από την νέα χρονιά μέχρι σήμερα, έχω ολοκληρώσει τον πρώτο τόμο από το Κόκκινο και το Μαύρο του Σταντάλ. Όμως και πάλι δεν νιώθω ευχαριστημένος, γιατί ξέρω πως ουσιαστικά υποκύπτω όταν ακολουθώ τέτοια τακτική.
Μέχρι τώρα έλεγα πως θέλω να μείνω χρόνια ακόμα στο σχολείο, για να το δω να αλλάζει. Τώρα το μόνο που εύχομαι είναι να περάσει γρήγορα ο υπόλοιπος ενάμισης χρόνος μέχρι τις Πανελλήνιες, ώστε να φύγω από αυτό το τρελάδικο.

Υ.Γ. Θα ήμουν άδικος αν έλεγα πως οι καλοί καθηγητές δεν έγιναν καλύτεροι. Οπότε δεν θα το κάνω. Χαίρομαι και το έχω πει σε κάποιους από αυτούς όταν βλέπω πως όσο περνάει ο καιρός έρχονται συνεχώς κοντά μας. Ελπίζω απλά οι υπόλοιποι να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Δεν λέω πως είναι εύκολο να καταφέρεις να γίνεις παιδαγωγός, και γι' αυτό δεν περιμένουμε τα πράγματα να αλλάξουν από τη μία μέρα στην άλλη. Απλά περιμένουμε.

7 Comments:

  1. logia said...
    Τι νομίζεις πως είναι οι καθηγητές Λευτέρη;
    Άνθρωποι όπως όλοι με τα στραβά τους και τα καλά τους.
    Νομίζεις πως στο Πανεπιστήμιο διδάσκεται κανείς πώς θα γίνει καλός εκπαιδευτικός;
    Το Πανεπιστήμιο απλά μας διδάσκει καλά μαθηματικά, καλά αρχαία, καλά θρησκευτικά κ.ο.κ
    Τα παιδαγωγικά ήταν απλά ένα μάθημα επιλογής κάπου στο δεύτερο έτος, αν θυμάμαι καλά, όταν κάποτε ήμουν και γω φοιτήτρια στο μαθηματικό...
    Ο καλός καθηγητής είναι αυτός, που από μόνος του, σαν άνθρωπος είναι υποψιασμένος, έχει ανησυχίες, έχει τη διάθεση να ακούσει τα παιδιά. Και αυτό έχει να κάνει μόνο με την προσωπικότητα καθενός. Κανείς μέχρι σήμερα δεν διδάχτηκε στη σχολή του, πώς να γίνει καλός καθηγητής...
    Θερσίτης said...
    "Το βαριέμαι το σχολείο": αυτή η φράση σου, Λευτέρη, είναι η σημερινή πραγματικότητα. Και φτάνει κάποια στιγμή που τα παιδιά μαζί με το σχολείο και τους ανεκδιήγητους δημόσιους υπαλλήλους-καθηγητές θα βαρεθούν και τη μόρφωση, την καλλιέργεια, την ανάγκη να ανέβουν λίγο ψηλότερα, να απελευθερωθούν δηλαδή. Σε αυτό το σημείο έχεις χρέος απέναντι στον εαυτό σου να μη φτάσεις ποτέ.
    Η δική μου πρόταση είναι αυτό που έκανα εγώ σαν αντίδραση: Έγινα ο ίδιος καθηγητής και προσπαθώ χρόνια τώρα να ξεγίνω, για να γίνω δάσκαλος. Νέοι με τέτοιες ευαισθησίες χρειάζονται στα σχολεία, για να αλλάξουμε το σχολειό και έπειτα την ελληνική κοινωνία.
    Τολμήστε το!
    gyristroula2 said...
    Αχ, τι τραβάτε κι εσείς οι μαθητές. Πάλι καλά που αρχίζετε να τα μαρτυράτε δημόσια. Λευτέρη, εν δήμω, βγάλτε τα στα διαδικτυακά φόρα, ξεφωνήστε τους απαράδεκτους δασκάλους σας, ανώνυμα μεν για ευνοήτους λόγους, αλλά ελπίζω καθοριστικά για την αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος.
    (Ίσως αυτό θα μπορούσε να γίνει σε ένα συλλογικό μπλογκ, όπου θα καταγράφονταν τέτοιου είδους περιστατικά.)
    Rea said...
    μην νομιζεις οτι στις σχολες ειναι καλυτερα. τους ζηταμε υλη, δε μας την δινουν. πηγα την τεταρτη να ζητησω τους φακελους με τις σημειωσεις των καθηγητων που ειναι υποχρεωτικοι για εξεταση και μου ειπαν οτι θα τους δωσουν 28-29 του μηνα. το οτι 1η φεβρουαριου δινουμε μαθηματα, δε τους ενδιαφερει και πολυ.
    αρα δυστυχως για μενα οι σχολες πλεον δεν διδασκουν καν σωστα το αντικειμενο τους.
    να ελεγα τουλαχιστον οτι αφου δεν κοιτανε να πλασουν σωστες συνειδησεις στα σχολεια, προσπαθουν μετα τα πανεπιστημια να δημιουργησουν ολοκληρωμενους επιστημονες... αλλα ουτε καν αυτο δε γινεται.
    μερικες φορες μου ερχεται να τα παρατησω ολα και να παω να ζησω σε μια βραχονησιδα.
    εδω μας καταντησε η ελλαδα του 21ου αιωνα, που αρνειται συστηματικα να δωσει στους πολιτες της τα απολυτως αυτονοητα για να επιβιωσουν: πραγματικη μορφωση και αποτελεσματικο συστημα υγειας.
    λευτέρης said...
    logia, αυτό το τελευταίο, δυστυχώς, φαίνεται..

    Θερσίτη, έχω σκεφτεί πολλές φορές να γίνω καθηγητής που να δραστηριοποιείται, να δουλεύει με τα παιδιά και να τους διδάσκει, εκτός από την ύλη, και ηθική, δημοκρατία, κτλ.
    Ξέρω όμως πως δεν θα τα καταφέρω, γιατί πολύ συχνά η υπομονή μου εξαντλείται και δεν θελω ούτε να φανταστώ πως ξεσπάω πάνω τους.

    Γυριστρούλα, καταπληκτικη συμβουλή! Λυπάμαι μόνο που ένας τέτοιος διαδικτυακός χώρος δεν έχει δημιουργηθεί ήδη από το Υπουργείο Παιδείας. Ή που δεν το έχω εντοπίσει εγώ.

    Ρέα, τα ίδια ακούω και από τον αδερφό μου και άλλους γνωστούς μου στο πανεπιστήμιο. Ντρέπομαι κι εγω με τη σειρά μου γι' αυτό, και φοβάμαι πολύ γιατί πλησιάζει ο καιρός και για την δική μου είσοδο στην τριτοβάθμια.
    Morpheus said...
    Χεχεχε... Μου θύμισες κι εμένα τόσα πολλά...

    Θρησκευτικός: Άι στο διάολο Παπαδόπουλε (διπλανός μου), που ξέρεις, εκεί που σε στέλνω μπορεί να είναι καλύτερα...

    Φταίει ο μαθητής τώρα που της απάντησε "Εκεί να πάτε εσείς πρώτη κυρία να μου πείτε αν είναι καλύτερα" ?

    (Διάβασα το προηγούμενο σου ποστ... Σ' ευχαριστώ... :) )
    λευτέρης said...
    Χαχα τι καλός! Άνθρωποι που σπούδασαν υποτίθεται την αγάπη του Θεού, είναι πιο σάπιοι από τους σάπιους!

Post a Comment