Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Διαβάστε:  Άλλο ένα ξεσκέπασμα του Γεωργιάδη.  (κλικ)


Ακούστε/δείτε (με αγγλικούς υπότιτλους)

Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010




Τι είναι αυτό που μυρίζει απο μακριά;

Υπενθυμίζεται ότι ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ δεν προσήλθαν στο διάλογο. 


Έτσι είναι "σύντροφοι". Εσείς έχετε σημαντικότερες υποθέσεις να λύσετε, οι μεν ένα κόμμα που έχει διαλυθεί και δεν το παραδέχεται, οι δε τα υπεραυξημένα ποσοστά σας, και οι δυο μαζί την μεταξύ σας κόντρα...
Γιατί να συμμετέχετε στον διάλογο για την Παιδεία; Πότε επιτέλους θα αποφασίσετε να πάρετε μέρος ενεργά και όχι φωνασκώντας έξω από υπουργεία αφού έχουν ήδη αποφασιστεί τα μέτρα που σας δυσαρεστούν; Πότε σκοπεύει να σηκωθεί η αριστερά από την γωνιά στην οποία λουφάζει από τον καιρό του άρθρου 16; Πότε, επιτέλους, θα μάθει από τα λάθη της;

Σίγουρα, δεν πιστεύει κανείς πως με την εκπροσώπηση στον "διάλογο" και των δύο κομμάτων της αριστεράς θα άλλαζε η γραμμή του υπουργείου και το πανεπιστήμιο από ιδιωτική επιχείρηση που κοντεύει να γίνει, θα μετατρεπόταν στον παράδεισο του φοιτητή. Αλλά γιατί δεν καταλαβαίνει κανένας απ' τους δύο πως σημασία έχει να ακουστεί η φωνή τους; Ο πολίτης θα κρίνει και θα καταλάβει αν έχουν δίκιο ή όχι. Εκτός αν έχουν ξεχάσει πως μόνο ό,τι γίνεται γι' Αυτόν έχει σημασία.

Μία εκπαίδευση την οποία υπογράφουν το Πασόκ, η Νέα Δημοκρατία και το Λάος... Αλίμονο.

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

Για το 5% της ΧΑ

Εικόνα απ' το παρελθόν, στην Ελλάδα του 2010.

Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

(Επιστροφή μετά απο καιρό, με κάτι αστείο για το καλώς ήρθατε!)



Στηρίζουμε όλοι το σύντροφο Φρόντο Μπάγκινς και τις υπόλοιπες προοδευτικές δυνάμεις της Συντροφιάς του Δαχτυλιδιού στο δύσκολο έργο που επωμίσθηκαν. Τώρα που η μπουρζουαζία της Μόρντορ και τα μισθωμένα τσιράκια τους της Άιζενγκαρντ ζητούν να οικοδομήσουν τη νέα μαγική τάξη πραγμάτων στη Μέση Γη, είναι επιτακτικός όσο ποτέ ο μαζικός μαγικός αγώνας και η συσπείρωση των επαναστατικών δυνάμεων σε αντιμονοπωλιακή, αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση.

Είχαμε προβλέψει ότι η Συνδιάσκεψη στο Σχιστό Λαγκάδι θα συσπειρώσει το κίνημα στις βάσεις ενός ενιαίου φορέα, της Συντροφιάς.

Ότι ο τυχοδιώκτης ρεφορμιστής Μπορομίρ θα επιδιώξει να αποπροσανατολίσει το κίνημα και να το εκμεταλλευτεί για τους δικούς του αβανταδόρικους σκοπούς.

Ότι ο σύντροφος Γκάνταλφ θα επιβιώσει από την αγωνιστική του πάλη στην άβυσσο του Καζάντ-Ντουμ και θα αναδειχθεί συνειδητοποιημένος μαχητής.

Ότι οι υπονομευτικές δυνάμεις της αντίδρασης θα επιδιώξουν την εσωκομματική πολυδιάσπαση της Συντροφιάς.

Τέλος, ότι ο προβοκάτορας Σαρουμάν ξεπουλήθηκε στα κέντρα λήψης αποφάσεων της Μόρντορ, και έγινε λακές της πλουτοκρατίας και της κατευθυνόμενης μαγείας που υπηρετεί τους σκοπούς της αστικής τάξης.

Καλούμε τις παραγωγικές τάξεις των Χόμπιτ, των Ελφ, των Ανθρώπων και των Νάνων να συντονίσουν την επαναστατική τους δράση σε διακλαδικό επίπεδο.

Καλούμε τα περιφερειακά στελέχη της Γκόντορ, του Ρόχαν και του Σάιρ να ενώσουν τις δυνάμεις τους ενάντια στα συμπτώματα σήψης που εκπορεύονται από τον Πύργο του Όρθανκ και του Μπαράντ-Ντουρ.

Καλούμε το σύντροφο Άραγκορν να αντισταθεί στις ερωτοτροπίες της Έογουϊν. Ο έρωτας είναι ένα εφεύρημα της μπουρζουαζίας προκειμένου να ενθαρρύνει την τεκνοποίηση ώστε να προμηθεύεται στρατιώτες για την πολεμική της μηχανή και γραφειοκράτες για τη στελέχωση των δημοσίων υπηρεσιών της. Η ταξική ένωσή του με τη συντρόφισσα Άργουεν είναι η υγιής σύμπραξη γι’ αυτόν, ώστε να εκπληρώσει τον ιστορικό του ρόλο.

Όχι στα μαγικά μονοπώλια του Σάουρον!

Σύντροφοι της Συντροφιάς, ενωθείτε! Δεν έχετε να χάσετε παρά μόνο το Δαχτυλίδι σας!

Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

Στρέφεσαι εναντίον μίας τράπεζας... Κατανοητό, έως δικαιολογημένο. Όμως μία τράπεζα που έχει μέσα κόσμο, δεν την αγγίζεις. Δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι πως θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, όταν δεν σέβεσαι τον κόσμο...όταν δεν αγαπάς τον κόσμο!
Αν ήταν μπάχαλοι ή χρυσαυγίτες ή αναρχικοί λίγο με νοιάζει. Αυτό που απαιτώ όμως είναι να πιάσουν τον έναν που τόλμησε να επιτεθεί σε κτίριο ενώ γνώριζε πως δεν ήταν άδειο, και να τον τιμωρήσουν όπως του αξίζει. Δεν το λέω φυσικά με κάποια ιδιαίτερη εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη, για όνομα του Θεού. Ούτε η φυλακή θα τον/τους συμμορφώσει.
Αλλά ας σταθεί το περιστατικό αφορμή για όλους τους υπόλοιπους, ώστε να συνειδητοποιήσουμε πως μία ζωή, όταν αφαιρείται με τη βία, κάνει κάθε αγώνα, ακόμα και αυτόν με το πιο αγαθό αίτημα, να χάσει την αξία του. Πόσο μάλλον τρεις ζωές.
Θα περιμένω πάντως, έχω την ελπίδα πως ο υπεύθυνος, ο άμεσα υπεύθυνος τουλάχιστον, θα δημοσιεύσει κάπου ένα γράμμα του, μία απολογία... κάτι, ελάχιστο. Το χρωστάει στους τρεις ανθρώπους που δολοφόνησε.



Bάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή
για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή
και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου
που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφι σου.

Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό
σ' ένα αιώνια ποτισμένο απ' το κρασί καπηλειό,
μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μου
που ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ' όνειρό μου.
Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου
που 'ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσου
αν σε πειράξει τόσο που ντραπείς
πουθενά να μη τη πεις.

Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου
άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις
συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου,
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.

Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες
κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις,
όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ' τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.

Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά
με φέραν πίσω δυνατές φωνές
και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά
έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.

Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα
πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς
από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.

Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα
και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα
σ' αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά.
ι' αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές
σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω
μια προσευχή σ' ένα περβόλι με ελιές
δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω...

Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

Όρια και στο λόγο;

Δύο είναι οι αλλαγές που έγιναν φέτος σχετικά με τις εκθέσεις για την Βουλή των Εφήβων. Η πρώτη είναι που από φέτος οι εκθέσεις θα γράφονται σε διαδικτυακή φόρμα. Καθόλου κακό αυτό... Δεν προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα, αλλά δεν υστερεί και σε τίποτα από τον παραδοσιακό τρόπο.
Η δεύτερη αλλαγή...
Το όριο των έξι σελίδων καταργείται.
Αντικαθίσταται από 150 λέξεις.
Απορώ, είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος στο υπουργείο ότι στον λόγο δεν μπορούν να υπάρχουν όρια; Τουλάχιστον όρια τέτοιου μεγέθους.
Συμφωνώ, καλός ο λιτός λόγος, άγια η λακωνικότητα. Όχι όμως εδώ. Δεν υπάρχει τρόπος να συμμαζέψεις τα επιχειρήματά σου για οποιοδήποτε θέμα σε 150 λέξεις. Δεν υπάρχει μέθοδος να συνδυάσεις παραδείγματα και προτάσεις. Αναγκαστικά, θα κόψεις τις ιδέες σου στη μέση. Και πάλι στη μέση. Και άλλη μία φορά. Ίσως και περισσότερο, για να μείνει τελικά κάτι λιγότερο από δεκαπέντε σειρές. Από τις έξι σελίδες, σε δεκαπέντε σειρές. Λογικό.
Ίσως κάνω λάθος, αλλά δεν νομίζω πως είναι τυχαία αυτή η φίμωση. Με μια ματιά σε εκθέσεις εφήβων βουλευτών καταλαβαίνει κανείς εύκολα το γιατί φοβούνται τον νεανικό λόγο. Είναι γεμάτος οργή, αλλά αυτό που απεχθάνονται περισσότερο είναι το ότι κρύβει λογική. Ως εκ τούτου, μπορεί να πείσει. Οπότε 150 λέξεις. Θίξε ελεύθερα όποιο θέμα θέλεις, μας λέει το υπουργείο, αλλά μην ξεχνάτε: μέτρον άριστον.
Είναι ντροπή, λέω εγώ, να δεχτούμε να στείλουμε έκθεση-που με τέτοιο περιορισμό δεν είναι καν έκθεση, είναι παράγραφος!-για το οποιοδήποτε θέμα. Όμως, θα ήταν μεγαλύτερη ντροπή αν τα παρατούσαμε τόσο εύκολα.
Γι' αυτό λοιπόν, άλλαξα γνώμη. Είχα σκοπό να αναπτύξω παράλληλα δύο θέματα, την μεταναστευτική πολιτική και την εκπαίδευση, και την σύνδεση αυτών των δύο.
Νομίζω όμως πως το καλύτερο θέμα είναι η ελευθερία στον λόγο. Ακόμα περισσότερο, η ελευθερία σε έναν λόγο που απευθύνεται στο κοινοβούλιο. Έμμεσα έστω, αλλά οι εκθέσεις προς τα εκεί προσανατολίζονται. Στην καρδιά της δημοκρατίας-τι ειρωνεία!
Μεγαλύτερη είναι η νίκη, όταν την πετυχαίνεις με τα όπλα του εχθρού. Οπότε... 150 λέξεις; Θα προσπαθήσω να μην ξεπεράσω τις 100. Αλλά αυτό που θέλω να πω, θα το πω. Όπως και να το κάνουμε, όρια στον λόγο μπορούν να μας βάλουν μόνο αν τους αφήσουμε.

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Τιμώ και παρελαύνω

Γιατί αν δεν συμμετέχεις στην παρέλαση, δεν τιμάς τους προγόνους που αγωνίστηκαν για να είσαι εσύ ελεύθερος, σωστά;
Ντροπή σας, ξεφτιλίσατε την έννοια της τιμής.


Πραγματείες και επιχειρήματα;
Αυτά έχουν ακουστεί ξανά... και ξανά... και ξανά.
Είναι καιρός να περάσουμε στις πράξεις...

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010

Ο δρόμος

Διαφωνώ σε πολλές θέσεις με την ΚΟΕ, όμως δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πως στην έκδοση της εφημερίδας "Ο Δρόμος της αριστεράς" έκανε θαυμάσια δουλειά. Σε συνεργασία με την ΚΕΔΑ, επιχειρούν την έκδοση μίας εφημερίδας που πρωτίστως θα σχολιάζει, και θα απέχει από την αναπαραγωγή των ειδήσεων μέσα από κάποιο κομματικό πρίσμα.
Το πρώτο φύλλο της με άφησε με ιδιαίτερα θετικές εντυπώσεις.
Αξίζουν συγχαρητήρια στους συντελεστές ενός τέτοιου εγχειρήματος.
ενα θα τα βρίσκουμε κάθε Σάββατο.

Σήμερα ξεκίνησε η κυκλοφορία της εφημερίδας, που θα εκδίδεται κάθε Σάββατο.

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010


Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ:

  • Δεν είναι ένα κόμμα εθνικιστικό, χωρίς ωστόσο να αποδέχεται ότι «θα πρέπει να ανεχόμαστε να απαξιώνουν τη θεμελιακή προσφορά του ελληνικού πνεύματος στο παγκόσμιο πολιτισμό».
  • Δεν είναι ένα κόμμα ακροδεξιό, χωρίς ωστόσο να αποδέχεται ότι «θα πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός της κατάρρευσης της κομμουνιστικής ιδεολογίας και των σοβαρών κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπισαν όλες τις χώρες που τους είχε επιβληθεί ως καθεστώς».
  • Δεν είναι ένα κόμμα ρατσιστικό, χωρίς ωστόσο να αποδέχεται ότι «θα πρέπει να υποβαθμίζουμε τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει στη χώρα μας η πραγματικότητα της ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης».






Ότι είναι γραμμένο στην αριστερή στήλη, μας το λέει ο ΛάΟΣ στο "Πλαίσιο Θέσεών" του, ενώ η εικόνα στα δεξιά είναι παρμένη από την αίτηση για δημοψήφισμα που βρίσκουμε στο σάιτ του "κόμματος".
Αυτούς βάζουμε στη Βουλή, αυτοί μας αξίζουν.

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Καθηγήτρια Ιστορίας: Εν τω μεταξύ, οι Οθωμανοί οχυρώνονταν. Ο σουλτάνος...
Μαθητής: Ωωωωω Σουλτάν.
Καθηγήτρια Ιστορίας: Α, βλέπω την ξέρετε μια χαρά την Πετρούλα.
Σχόλιο: Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ. Περιμένετε, υπάρχουν και χειρότερα...


Καθηγήτρια Θρησκευτικών σε μαθητή που της ζήτησε συγγνώμη επειδή ενοχλούσε:
"Είσαι πολύ λίγος για να με ενοχλήσεις"
Σχόλιο: Καθηγήτρια Θρησκευτικών

Η ίδια καθηγήτρια: "Εμ είστε παραπληροφορημένοι, εμ έχετε και άποψη"
Εγώ: "Κυρία, έτσι πως μας τα λέτε μάλλον εσείς είστε παραπληροφορημένη"
Καθηγήτρια: "Σε παρακαλώ πολύ, πρόσεξε λίγο πως μιλάς. Δεν μπορείς να τους προσβάλλεις όλους"
Σχόλιο: Αν θεωρείται προσβολή, τότε δεν πρέπει να νιώσω θιγμένος;

Η ίδια καθηγήτρια: "Α, ξέχασα ότι εσείς δεν μπορείτε να συζητήσετε. Εντάξει σταματάμε τη συζήτηση εδώ και τώρα"
"Μα κυρία, στο σχολείο είμαστε, είσαστε εκπαιδευτικός, μάθετέ μας"
"Εγώ να σας μάθω; Αυτό έπρεπε να το είχατε μάθει από πέντε χρονών"
"Ωραία, δεν το μάθαμε. Μπορείτε και τώρα να μας μάθετε όμως!"
"Α όχι, αυτό είναι θέμα παιδείας"
(κουφό, ξέρω)
Σχόλιο: την επόμενη ώρα, στο μάθημα του σχεδίου κάναμε μία από τις πιο ήρεμες συζητήσεις που είχαμε ποτέ σε σχολείο. Και ναι, ήμασταν οι ίδιοι που διαφωνούσαμε την προηγούμενη ώρα.

Διευθυντής(όταν τον ρώτησαν σχετικά με περίπατο): Όχι, δεν σας εμπιστεύομαι, γιατί και στην πρόσθετη δηλώνετε και δεν έρχεστε στα μαθήματα.
Σχόλιο: το παραπάνω είναι το μοναδικό που ίσως δεν ειπώθηκε ακριβώς έτσι, καθώς δεν ήμουν μπροστά όταν το είπε ο διευθυντής. Ωστόσο, έτσι κυκλοφόρησε.



Φαίνεται πως μετά τις διακοπές και οι καθηγητές γυρνάνε στα σχολεία γεμάτοι όρεξη. Όρεξη να μεγαλώσουν ακομα περισσότερο το χάσμα που μας χωρίζει. Τα παραπάνω είναι λίγα μόνο από όσα ακούστηκαν τις τελευταίες ημέρες στο σχολείο. Εμένα προσωπικά με κούρασαν. Το βαριέμαι το σχολείο όταν είναι έτσι και ώρες ώρες νομίζω πως δεν μπορεί να αλλάξει.
Ώρες στις οποίες ακούγονται τέτοιες αηδίες, εγώ προτιμώ να τις αφιερώνω σε ασχολίες που πραγματικά θα με βοηθήσουν. Από την νέα χρονιά μέχρι σήμερα, έχω ολοκληρώσει τον πρώτο τόμο από το Κόκκινο και το Μαύρο του Σταντάλ. Όμως και πάλι δεν νιώθω ευχαριστημένος, γιατί ξέρω πως ουσιαστικά υποκύπτω όταν ακολουθώ τέτοια τακτική.
Μέχρι τώρα έλεγα πως θέλω να μείνω χρόνια ακόμα στο σχολείο, για να το δω να αλλάζει. Τώρα το μόνο που εύχομαι είναι να περάσει γρήγορα ο υπόλοιπος ενάμισης χρόνος μέχρι τις Πανελλήνιες, ώστε να φύγω από αυτό το τρελάδικο.

Υ.Γ. Θα ήμουν άδικος αν έλεγα πως οι καλοί καθηγητές δεν έγιναν καλύτεροι. Οπότε δεν θα το κάνω. Χαίρομαι και το έχω πει σε κάποιους από αυτούς όταν βλέπω πως όσο περνάει ο καιρός έρχονται συνεχώς κοντά μας. Ελπίζω απλά οι υπόλοιποι να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Δεν λέω πως είναι εύκολο να καταφέρεις να γίνεις παιδαγωγός, και γι' αυτό δεν περιμένουμε τα πράγματα να αλλάξουν από τη μία μέρα στην άλλη. Απλά περιμένουμε.

Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2010

Βραβεία blogger

Ευχαριστώ πάρα πολύ την logia, από το Nelly's Κι αυτά κι εκείνα, για το βραβείο που μου χάρισε.



Με τη σειρά μου λοιπόν, πρέπει κι εγώ να χαρίσω το ίδιο βραβείο σε 12 ακόμα bloggers.
Ξεκινάμε λοιπόν:

Στη Ρέα με το καταπληκτικό χιούμορ, τις γεμάτες ενέργεια αναρτήσεις της και φυσικά το υπέροχο γούστο!

Στην Εστέλλα/Μαρία που με τα κείμενά της με κάνει να θαυμάζω την δύναμη των λέξεων.

Στον Θερσίτη, που είναι για μένα κάτι παραπάνω από δάσκαλος.

Στην Aurora, ένα από τα άτομα που με έκαναν να ασχοληθώ με το blogging

Στην logia, που τόσο με τις υπέροχες φωτογραφίες όσο και με τον αγώνα της για θέματα που αφορούν το σχολείο, μπορεί να συγκινήσει τους αναγνώστες της.

Στον Αλχημιστή, με τις ευχάριστες και πάντα ενδιαφέρουσες αναρτήσεις.

Στην Ελευθερία/ Libertas, με το απίστευτο χιούμορ.

Σε όλους όσους γράφουν στο hamomilaki, ένα από τα μπλογκς με τη μεγαλύτερη κοινωνική προσφορά.

Στην Αναστασία που από το δικό της ιστολόγιο προωθεί αυτό που λέει: Σοφά λόγια και διδακτικές ιστορίες.

Στην Morpheus, που όποιος δει το ιστολόγιό της θα καταλάβει γιατί ανήκει στους αγαπημένους μου μπλόγκερς.

Στην άλλη Ρέα, Dream Girl, που σε διασκεδάζει με τον τρόπο που περιγράφει την καθημερινότητά της.

Και τέλος στην Εκάτη/Hecate, που αν και έχει σταματήσει να γράφει, οι λίγες αναρτήσεις της βρίσκονται εκεί ώστε να τις διαβάζουμε ξανά και ξανά και να χαμογελάμε με το εκκεντρικό της χιούμορ.

Να είστε καλά...!

Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010

Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο στο jungle-report, είτε πατώντας πάνω στο όνομα της ιστοσελίδας είτε αντιγράφοντας τον παρακάτω σύνδεσμο και επικολλώντας τον στη γραμμή διευθύνσεων.

http://jungle-report.blogspot.com/2010/01/blog-post.html

;;