Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009

Ο παλιάτσος...

Μακάρι να ήταν όλοι οι παλιάτσοι σαν τον παρακάτω. Σήμερα έχει καταντήσει προσβλητικός χαρακτηρισμός.
Ας ρωτήσουν καλύτερα και ένα παιδί. Καλύτερα θα ξέρει.




Ένας παλιάτσος είμαι εγώ
καλή σας μέρα
Ξέρω να κλαίω, να γελάω, να πονώ
ξέρω να λέω την αλήθεια πέρα ως πέρα
γι' αυτό κι εγώ θα σας το πω...

Τραγούδι λέω δυνατά
ν' ακούσουν όλα τα παιδιά
ν' ακούσει η πολιτεία
κι απ' το τραγούδι μου αυτό
παλιάτσοι άλλοι εκατό να βγουν στην κοινωνία

Κι έτσι όλοι μαζί κι αντάμα
να τραγουδάμε τα δίκια της ζωής
να τραγουδάς κι εσύ απ' την πλατεία
να μάθεις φίλε μου σωστά να ζεις

Τραγούδι λέω δυνατά
ν' ακούσουν όλα τα παιδιά
ν' ακούσει η πολιτεία
κι απ' το τραγούδι μου αυτό
παλιάτσοι άλλοι εκατό να βγουν στην κοινωνία

Ένας παλιάτσος είμαι εγώ
καλή σας μέρα...



Το αγαπημένο μου τραγούδι των παιδικών χρόνων. Των χρόνων του Δημοτικού.
Πόσο λυπάμαι που έφυγε η νότα της παιδικής αθωότητας.

Αφιερωμένο σε όποιον αισθάνεται, έστω και λίγο, παιδί.

12 Comments:

  1. fragment said...
    ακριβώς ...
    Ο Αλχημιστης said...
    Με συγκινησες ρε φιλε! Να 'σαι καλα. Και ναι τα παιδια βρισκονται πιο κοντα στην αληθεια και την ελευθερια απο ολους μας.
    λευτέρης said...
    fragment, καλώς όρισες στο μπλογκ μου. :)

    Αλχημιστή, χαίρομαι που σου άρεσε. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές ντρέπομαι και στεναχωριέμαι που δεν μπορώ να δω τα πράγματα μέσα απ' τα μάτια ενός παιδιού. Καλώς ορισες κι εσύ. :)

    Καλημέρα:)
    Dream Girl said...
    Να είσαι σαν αυτόν τον παλιάτσο δεν είναι κακό. Κρίμα που δε μπορούμε να είμαστε όλοι σαν εκείνον...
    Από τα αγαπημένα μου τραγούδια. Καλημέρα. ^__^
    fragment said...
    καλώς με δέχθηκες ...
    λευτέρης said...
    Dream Girl, αν όχι όλοι, έστω ένας παλιάτσος για κάθε 10,100,1000 άτομα. Αλλά νομίζω πως δεν έχουμε ούτε αυτόν.
    Πάντως, δεν θέλω να βλέπω τα πράγματα τόσο απαισιόδοξα. Είμαι σίγουρος πως κάνω λάθος, γιατί έτσι πρέπει.
    Poisonous said...
    Εχεις δικιο.
    Το αγαπω πολυ αυτο το τραγουδι.
    Καλησπερα.
    λευτέρης said...
    Καλησπέρα και σε σένα poisonous:)
    Είναι δύσκολο να μην αγαπάς αυτά τα απλά, γεμάτα ζωντάνια τραγούδια.
    Ευχαριστώ που πέρασες :)
    Libertas said...
    Δεν είναι κρίμα τελικά η λογική να αντικαθιστά την αφέλεια?
    Όλοι κρύβουμε μέσα μας ένα παιδί, αλλά πολλοί το ξεχνάμε τελείως! Δεν του δίνουμε μια ευκερία να ανέβει στην επιφάνεια!

    Μακια πολλά!
    λευτέρης said...
    Υπερβολική λογική, Libertas μου. Αλλά και αυτή, που είναι; Την βλέπουμε πουθενά έξω; Υποτίθεται πως θα έπρεπε να βασιλεύει στον 21οο αιώνα, κι όμως λείπει από όπου την χρειαζόμαστε.
    Όταν οι άνθρωποι δεν δέχονται για το πιο απλό ζήτημα να σκεφτούν είτε λογικά, είτε αθώα και χωρίς υστεροβουλία, τότε είναι που άνθρωποι σαν αυτόν στο τραγούδι πρέπει να αναλάβουν δράση.
    Καλό σου απόγευμα :)
    Estella said...
    Ααχ... τι μου θύμησες να ξερες... Φιλιά...
    λευτέρης said...
    Τα καλύτερα ελπίζω:)

    Πολλά φιλιά και σε σένα:)

Post a Comment