Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Λένε πως το σχολείο είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας. Ε λοιπόν, σήμερα κατάλαβα γιατί δεν την θέλω αυτήν την κοινωνία.
Συνέλευση τμήματος σήμερα. Το πενταμελές να προσπαθούμε να μιλήσουμε για πράγματα που θέλουμε να κάνουμε, και όμως να μην υπάρχει η παραμικρή ανταπόκριση.
Μιλάμε για διακόσμηση, και ακούμε για ροζ τραπεζαρίες και χαλάκια.
Μιλάμε για προγράμματα και μας ρωτάνε για εκδρομές. Μιλάμε για εκδρομές και μας ρωτάνε πως θα γίνει να πάμε ακόμα περισσότερες.
Που καταλήξαμε; Το ρολόι της τάξης μας θέλει άλλαγμα, χρειάζεται να αγοράσουμε πίνακα ανακοινώσεων, και το 50% περίπου της τάξης θα έρθει στην τριήμερη στο Ναύπλιο.
Ξέρετε όμως πόσα είχα να σας πω; Ξέρετε για πόσα μου κλείσατε το στόμα; Ξέρετε πόσα έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε, κι όμως δεν θέλετε να ακούσετε; Προτιμάτε να μιλάτε με τον μπροστινό, τον διπλανό, τον οποιοδήποτε, παρά να πείτε τη γνώμη σας. Μιλήστε λοιπόν, αφού προφανώς δε θα προλάβετε.
Εγώ ωστόσο θέλω να σας ευχαριστήσω, γιατί μου δίνετε έναν τεράστιο λόγο να θέλω να αλλάξω την κοινωνία. Και σκοπεύω να ξεκινήσω από την μικρογραφία της, εμάς.
Αφιερωμένο στο Β'2, του τρίτου γενικού λυκείου Κατερίνης, της σχολικής χρονιάς 2009-2010.

3 Comments:

  1. Merlin said...
    Eιμαι σίγουρος οτι θα το κανεις....

    Α man with a dream cannot be denied...
    Rea said...
    να ξερες ποσες φορες θα το βρεις αυτο μπροστα σου....
    αλλα να θυμασαι κατι
    για καθε 10 ατομα που σε αγνοουν κ λενε βλακειες, υπαρχειτουλαχιστον ενας που ακουει προσεχτικα
    μονο κ μονο για αυτους αξιζει να συνεχιζεις :)
    λευτέρης said...
    Μέρλιν: Ευχαριστώ πολύ, το εύχομαι και το ελπίζω. Τουλάχιστον αν συνεχίσω με την ίδια αισιόδοξη πορεία.

    Ρέα: Το ξέρω, και η αναλογία είναι νομίζω πολύ ακριβής. Αλλά σε τμήμα 30 ατόμων, τα 3 που ακούνε είναι αυτοί με τους οποίους αποφασίσαμε και κάποια πράγματα. Την δευτέρα όμως οι υπόλοιποι 27 θα μας κατηγορήσουν πως αποφασίζουμε μόνοι μας.

Post a Comment