Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

Ήδη σε προηγούμενη ανάρτηση έχω αναφέρει πως δεν θα ψήφιζα ΛάΟΣ. Δεν έχω εξηγήσει όμως το γιατί, και ίσως ήρθε η ώρα να το κάνω.
Σαν πολίτης, ανήλικος έστω, απαιτώ ο πολιτικός που ζητάει τη στήριξή μου να με σέβεται. Δεν το διαπραγματεύομαι αυτό. Και ο σεβασμός αποδεικνύεται έμπρακτα, με το να μου λέει την αλήθεια, να πραγματοποιήσει όσα υποσχέθηκε κ.ο.κ., τα ξέρετε.
Όταν όμως έρχεται κάποιος υποψήφιος του ΛάΟΣ και ισχυρίζεται πως το κόμμα του "δεν ανήκει στην ακροδεξιά, αλλά στην ευρύτερη δεξιά που ξεκινάει από τον Μάνο και καταλήγει στον Γιώργο τον Καρατζαφέρη", τότε ντρέπομαι που ζω σε μία χώρα στην οποία επιτρέπεται τέτοια άτομα να αποκαλούνται πολιτικοί. Μιαίνουν τον χώρο και βιάζουν την έννοια της πολιτικής. Ο κάποιος που ισχυρίστηκε το παραπάνω είναι η Νίκη Τζαβέλλα, παλιά υποστηρίκτρια της Νέας Δημοκρατίας.
Και αναρωτιέται κανείς, γιατί οι κύριοι του ΛάΟΣ θέλουν να μας πείσουν πως δεν ανήκουν στην ακροδεξιά; Μήπως πράγματι, το κόμμα εκδημοκρατίστηκε, ή υπάρχουν άλλοι λόγοι;
Αρχικά, το κέντρο ως τμήμα του πολιτικού φάσματος είναι αυτό που χαρακτηρίζεται από μία διαλλακτικότητα(μεταφράζεται και ως "πότε με τη δεξιά, πότε με την αριστερά"). Η δεξιά από την άλλη, αν και συντηρητική, χαρακτηρίζεται από διάφορες οικονομικοπολιτικές ιδέες που διαφέρουν μεταξύ τους. Δεν είναι ακριβώς πλουραλισμός απόψεων ωστόσο, καθώς όλες πηγάζουν από την ίδια οικονομική θεωρία(τον φιλελευθερισμό).
Ποιο είναι το μεμπτό στον ΛάΟΣ; Υποκρίνεται πως είναι ένα κόμμα διαφορετικό από αυτό που είναι, φορώντας το δημοκρατικό του προσωπείο. Προσπαθεί να τοποθετηθεί στο κέντρο, υποπτεύομαι όχι από πλήρη γνώση του τι το κέντρο πρεσβεύει, αλλά από λαϊκισμό. Πράγματι, την διαλλακτικότητα του κέντρου την έχει και ο ΛάΟΣ. Τη μία μέρα είχε μαζί του τον Πλεύρη, εχθρό μέχρι το μεδούλι της δημοκρατίας, και την επόμενη είναι κεντροδεξιό.
Φυσικά, οι άνθρωποι αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη!
Καταλαβαίνετε την ειρωνεία. Το πλέον δεξιό κόμμα στο ελληνικό κοινοβούλιο προσπαθεί να αποδείξει τα αναπόδεικτα. Και ναι, είναι αναπόδεικτα γιατί δεν είναι μόνο ο πατέρας Πλεύρης που πέρασε από εκεί. Είναι και ο Βορίδης, το απόσταγμα του Λεπέν στην Ελλάδα, είναι και ο Βελόπουλος, είναι και πολλοί ακόμα. Όσοι και να διαγραφούν, το κόμμα είναι αυτό που ήταν από την ίδρυσή του.
Να λοιπόν ο λόγος που όταν έρθει ο καιρός να ψηφίσω, δεν πρόκειται έστω και να περάσει από το μυαλό μου ο Καρατζαφέρης. Ακόμα και αν η ψήφος μου δεν καταφέρει τίποτα, τουλάχιστον θα έχω το δικαίωμα να ψηφίσω και την επόμενη φορά.

0 Comments:

Post a Comment